>>>>นานมาแล้ว โลกเป็นเพียงวัตถุทรงกลมเรียบ ๆ เปล่า ๆ ไม่มีอะไรอยู่เลยนอกจากน้ำแข็งก้อนใหญ่กับนาฬิกาทรายเรือนยักษ์ที่มีปลายเปิดสามารถปล่อยทรายออกได้อย่างเดียว

 >>>>น้ำแข็งกับนาฬิกาทรายเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เล็ก ร่วมทุกข์ร่วมสุข
>>>>จนทั้งคู่เติบใหญ่เข้าสู่วัยหนุ่มสาว ความงดงามของน้ำแข็ง  ทำให้นาฬิกาทรายแอบชื่นชมหลงใหล
>>>>แต่ทุกครั้งที่พยายามแสดงความสนิทสนมใกล้ชิด  ความเย็นชาจากน้ำแข็งก็ทำให้นาฬิกาทรายต้องผิดหวังทุกทีไป
>>>>วันหนึ่งนาฬิกาทรายทะเลาะกับน้ำแข็งอย่างรุนแรงถึงขั้นแตกหัก นาฬิกาทรายร้องไห้เสียใจหนีไปอยู่อีกซีกโลกหนึ่ง
>>>>เวลาผ่านไปปีแล้วปีเล่า  นาฬิกาทรายกับน้ำแข็งก็ยังไม่คืนดีกัน ต่างคนต่างอยู่คนละซีกโลก จนมาวันหนึ่งเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ทำให้โลกจะต้องแตกออกเป็นสองส่วน
>>>>น้ำแข็งรู้ดีว่าถ้าโลกแตกเป็นสองส่วนแล้ว ก็คงไม่ได้เจอกับนาฬิกาทรายตลอดกาล แต่ด้วยทิฐิที่มีอยู่ น้ำแข็งจึงเลือกที่จะอยู่นิ่ง ๆ แทนที่จะออกตามหานาฬิกาทราย   

 >>>>ดวงจันทร์โคจรผ่านมา
>>>>น้ำแข็งจึงถามว่าอีกซีกโลกเป็นอย่างไรบ้าง  

 >>>>ดวงจันทร์บอกว่า  นาฬิกาทรายกลับมาไม่ทันเพราะโลกกำลังจะแยก จึงปล่อยทรายออกมาปกคลุมรอยแตกของโลก เพื่อยึดไว้ไม่ให้แยกออกจากกัน โดยหวังว่าจะได้กลับมาพบน้ำแข็งอีก
>>>>ทันทีที่รู้ น้ำแข็งก็รีบออกตามหานาฬิกาทราย........
>>>>สายเกินไป ทรายกำลังจะหมดจากตัวนาฬิกาแล้ว  เมื่อน้ำแข็งมาถึงก็ได้ยินเพียงคำพูดสุดท้ายจากปากของนาฬิกาทราย "ฉันรักเธอ"
>>>>ความเย็นชาที่มีในตัวน้ำแข็งหมดลงทันที น้ำแข็งเม็ดสุดท้ายร่วงลงสู่พื้นดิน
>>>>กลายเป็นน้ำทะเลที่อ่อนโยน โอบอุ้มผืนทรายที่บริสุทธิ์ อยู่คู่กันมาจนทุกวันนี้